Χριστόυγεννα

Έπειτα από αυτοκτονικές απόπειρες
και υπαρξιακές συζητήσεις
τα χαράματα
ξεσπάς πάνω από μια τεκίλα
σ' ένα κατακόκκινο μαγαζί
με βέσπες για φώτα
και δυο μάτια αθώα να σου μιλάνε
για ταξίδια.
Έκανες μια απερίγραπτης προσπάθειας
κίνηση να τετραγωνίσεις τον κύκλο
αλλά σ' άφησε εντελώς λειψό η προσπάθειά σου
και τώρα αυτός φεύγει
κι εσύ μένεις με τα μοιρογνωμόνια ανά χείρας
και δυο λέξεις πίσω από τα δόντια
να τις μασάς και να τις φτύνεις κάθε μέρα
προ και μετά του φαγητού.
Ο ύπνος έχει γίνει φτηνή συνήθεια
σαν αυτή που αγοράσες τοις μετρητοίς 
σ' ένα βερολινέζικο παζάρι
με παλιά επίπλα και παλιές ισπανικές φιγούρες
του μεσοπολέμου.
Φόρεσες κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά-
μ' αρέσουν οι κόκκινες κορδέλες στα μαλλιά!
Μα, και βέβαια!
Ήμουν μια μικρή άνω τελεία.
Δεν έχω αγνές προθέσεις
κι εσύ δε θες ύπουλα πράματα
κάτω απ' το τραπέζι
ούτε αγγίγματα απ' τις 4 και μετά
κλείνει η τράπεζα και δε δίνουμε λεφτά
στους φτωχούς συναισθημάτων,
δεν τα μάθατε;
Το μυαλό μου έχει γίνει
μια κρεμάστρα
στο πίσω μέρος της πόρτας
Κρεμιούνται πάνω του
δυο χιλιάδες λαμπιόνια
που τρεμοπαίζουν
με την απώλεια
την ανασφάλεια
και το μεγαλοπρεπές
ανεπιφύλακτο
και αναντίρρητο
όχι σου.