Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Never alone again.

You brace and hold it all inside

It's more than you can stand
No one around even tries
Tries to understand

 
Don't turn away, don't turn away


Come out swinging
Come out alone
They're in your way
But as long as you're swinging
Strong then you'll get by


Your pacing's wearing out a line
Right beside your bed
The scene replays a million times
Stuck inside your head




And though you stand in place
Your mind escapes
Read between the lies
Smile's on your face
You fake like you're ok




Don't turn away, don't turn away
Come out swinging
Out on your own
They're in your way
You may be stinging
But you'll get by
Don't turn away, don't turn away
Come out swinging
Never alone again
The pain inside can guide your way




Midnight, no sleep
Inside, you scream to
No one, hears you fall
Daylight, prove me today
One more try



Don't turn away, don't turn
Come out swinging
Come out alone
They're in your way
You may be stinging
But you'll get by
Don?t turn away, don't turn away
Come out swinging
Never alone again


Pain inside
Leads you through so you'll get by


The Offspring-Come out swinging

Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011

Μας.

Δυο τρεις φορές ακόμα
και θα γίνει το σίγουρο συνήθεια.
Που λες,εγώ ούτε μεγάλη είμαι
ούτε και θα γίνω ποτέ σαν εσένα.
Δεν μπορώ,ούτε και θέλω.
Ταύτιση,εξίσωση και άλλα τέτοια
δεν είναι για 'μενα
δεν είναι για 'μας.
Ακούω ώρες ολόκληρες,πεσιμισμούς
και ανόητες αμφιβολίες.
Μη σπάσεις.
Εγώ θα συνεχίσω να ανέχομαι.
Δε θα συμβιβαστώ.
Απλά θα αλλάξω τα μάτια μου.
Μπορεί και να μη βλέπω καλά,το ξέρω.
Θα πάω στον γιατρό να δώσει συμβουλές.
Και δε θα τις ακολουθήσω.
Και θα το σκάσω.
Και θα φύγω.
Και θα ναι βράδυ.
Όπως πάντα.
Πάντα μ αρέσανε τα βράδια
εκείνα τα μελαγχολικά.
Κάθε που πιάνω το βιλίο σου,πέφτει στο πάτωμα.
Κάθε που σε κοιτώ,ένα κουφάρι ιπτάμενο κινείται γύρω μου.
Εγώ είμαι,μη τρομάζεις.
Να,απλά χάνομαι για λίγο.
Φεύγω κάθε τόσο.
Και απλά κλείνω το στόμα και τ' αυτιά μου.
Να μην ακούσεις,να μην ακούσω.
Να μην τρομάξω την παραδοχή
και την αυταπάτη.
Κάνω ησυχία,μα κάπου,κάπως,κάποτε
θα δεις.!

Κι αν κάθε φορά που κοιτώ τα άστρα
εκείνα πάντα βγαίνουν λιγότερα,
δε φταίω εγώ,ούτε το μέτρημά μου,
φταίει ο καιρός και η συννεφιά.
Και όταν θα τα βγάλω σωστά,θα ρθω να σου χτυπήσω την πόρτα.
Και συ θ ανοίξεις προσποιούμενος
ότι είναι ένας άγνωστος περαστικός άνεμος.
Κι ίσως να χεις και δίκιο.

@All the photographs here are copyrighted by the photographer.

Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

ΘυΜωΜένο ΠοΡτέΤο





Ας πάμε κάπου μακριά
πιο πέρα από κει που συνηθίσαμε
σε μέρη που δε θα ναι απάνεμα
ούτε ζεστά.
Όχι,μην τρομάζεις
δε θα ρισκάρουμε πολύ.
Λίγο μόνο θα παίξουμε
με το άγνωστο,
δεν εννοώ αλήθειες.
Μια μόνο φυγή στο αλλιώτικο.
Μια μόνο μικρή απόδραση,
ίσα ίσα να γευτούμε λίγα σύννεφα
και να κλέψουμε ένα ακόμα κομμάτι ουρανό.
Κι έπειτα θα γυρίσουμε λίγο πιο δυνατοί.
Και δε θα φοβάσαι τόσο
ούτε εγώ θα σου φωνάζω για να κρύψω τη δειλία μου.
Ξέρεις,δε με πειράζει που έχω καταντήσει ρετρό
και κλισέ.
Με φοβίζει η παραδοχή σου στη ρουτίνα μας.
Πάμε μια ποδηλατάδα.
Κι άσε τα μαλλιά σου έτσι.
Και παράτα τα κλειδιά.
Ας μη τα βρούμε στο κατώφλι,τι έγινε;
Μη,μη σκοτεινιάζεις πάλι.
Σου λέω,θα τα καταφέρουμε να πούμε ψέματα στον ουρανό.
Κι εκείνα τα φοβερά του χρώματα,ένα ένα
θα τα βάλουμε στο καλάθι.
Κι έπειτα δε θα ναι τίποτα όπως πριν.
Μη φοβάσαι σου λέω.
Πιστεύω,τόσες φορές το 'χω δηλώσει.
Κι όλα εκείνα τα άπιαστα και τα ρομαντικά.
Κι ας γίνουν τα λόγια μου μια ακόμα σελίδα σε φωτορομάντζο.
Την πόρτα ξέρω να την ανοίγω.
Και πόδια έχουμε,γερά.
Φτερά μας λείπουν,μα μη νοιάζεσαι.
Λίγο τα μάτια κλείσε και όλα θα γίνουν.


@The photograph is copyrighted by the photographer.