Turn off the lights.

Ώρα:3:34

Έχεις προσέξει ότι τη νύχτα οι άνθρωποι πασχίζουν με μανία να αφουγκραστούν όλες τις αλήθειες τους και να βάλουν,κάπως,τις σκέψεις τους σε τάξη;Σίγουρα το έχεις προσέξει.Και συ σ΄αυτούς ανήκεις και συ τις νύχτες βλέπεις ότι γίνεσαι ιδιαίτερα ευάλωτος και υπερβολικά πρόθυμος να κοιτάξεις τον καθρέφτη με τις αλήθειες σου.Τις βάζεις μια-μια μπροστά σου και τις ξετυλίγεις προσεκτικά,για να μη σκιστούν και χαλάσουν.Σχεδόν τις μετράς και τις ακούς.Προσπαθείς τουλάχιστον.Γιατί άραγε οι άνθρωποι,μόνο όταν κλείνουν τα φώτα,προσπαθούν να αισθανθούν και να αναμετρηθούν με την πραγματικότητα που-τι κλισέ έκφραση!-είναι αμείλικτη;Γιατί; Τότε θα απαντήσεις ότι η πραγματικότητα δε σ' αφήνει να δεις τα τόσα χρώματα που ξεπηδούν γύρω σου,ούτε τις τόσο αρμονικά φάλτσες μουσικές που έρχονται κάθε τόσο στ' αυτιά σου.Δίκιο έχεις. Την ημέρα απλά κοιτάς τον καθρέφτη και φεύγεις απογοητευμένος ή βαθιά χαρούμενος,ματαιόδοξα χαρούμενος για το είδωλο.Ξεχνάς να αγαπήσεις,να νιώσεις,να αφεθείς.Περιμένεις τις νύχτες και τις μοναξιές σου,για να αναλογιστείς.Κι όταν το κάνεις,φαντάζουν τόσο ανούσια όλα,που σε διακατέχει μια ακτανίκητη επιθυμία να σπάσεις τα δεσμά σου και να δραπετεύσεις.Γι' αυτό και φροντίζεις,να τα διαγράψεις όλα στον ύπνο σου και να ξυπνήσεις για την επόμενη ψεύτικη ημέρα σου.Και ξέρεις κάτι;Μπορεί και να έχουν δίκιο οι άνθρωποι.Το σκοτάδι,κρύβει τις επιφάνειες.Χάνεται το φως.Κι όσο κρύβει την επιφάνεια,άλλο τόσο φωτίζει την αλήθεια.Κι η αλήθεια είναι φοβερή.Στ΄αλήθεια,είναι φοβερή...