Αθηνά.

Θα θελα να με λένε Νεφέλη και να έχω κατσαρά μαλλιά.
Να ντύνομαι σε κάτι εκκεντρικά χρωματιστά υφάσματα σαν εκείνες τις 50αρες που τις βλέπεις και λες πως έχουν σίγουρα ζήσει με όλο το είναι τους αυτό που λέμε δώσιμο.
Μόνο να γράφω κόκκινα πράγματα και ποτέ μαυρίλες και χιλιοειπωμένα ερωτόλογα σε κάποιον άγνωστο γνωστό.
Να είχα πει την αλήθεια στο μοναδικό άνθρωπο που μου γνώρισε τι θα πει πλατωνικός έρωτας. Και εφηβεία.
Να μπορώ όλες αυτές τις λέξεις που σκαν στο κεφάλι μου και με κάνουν να μην μπορώ να σταθώ όρθια, να τις βάλω σε μια σειρά και να διαγράψω επιτέλους όλα εκείνα τα κλισαρισμένα.
Να με θυμηθώ στα παλιά, τα όμορφα και τα ξεθωριασμένα, αλλά έντονη και φευγάτη, όπως πάντα θα ήθελα.
Και πιο πολύ θα θελα το "θα θελα" να το μετατρέψω σε "το έκανα".