Fade into you.

Να χαμογελάω σα χάνος στη σκέψη σου και να σε αναπλάθω με χρώματα του κόκκινου και του μπλε. Να 'σαι ζωγραφισμένος στην απέναντι πολυκατοικία, καρφωμένος στο βλέμμα του γέρου που καπνίζει, στην πίσω ακριανή θέση του λεωφορείου, στην οδό της αγοράς υπ' αριθμόν 23, στη συλλογή με τα σιντί μου που κάποτε είχες ψαχουλέψει, στα κάμελ τσιγάρα που τραβάς αχόρταγα, στις παράξενες πολιτείες που θέλω να ταξιδέψω και να περπατήσω μ' ανοιχτή οροφή, ούζο, άστρα κι εσένα. Σε βρίσκω κάθε μέρα κι ας μην είσαι εδώ, στις βόλτες το χάραμα, στο τετράγωνο εκείνο, στις μαύρες βλεφαρίδες και στα δαγκώματα πάσης φύσεως. Ανυποψίαστοι χειμώνες και ξέγνοιαστα καλοκαίρια σαν ταινιούλα από τις πιο βιπερνόρα περνούν μπροστά μας. Εσύ στον καναπέ να καπνίζεις κι εγώ να ρουφάω αχόρταγα τον καπνό και τα λόγια σου. Το συριστικό σου σίγμα και τις ανασφαλείς σου σοφίες. Στα παραμύθια με καλούς λύκους και στο Θανάση. Στο γυάλινο μονόκερο, στους απελπισμένους λογαριασμούς, στα κρύα παπλώματα.
Ζω για τους πλατωνικές σου εγκεφαλικότητες και για τα σκόρπια σου κοπλιμέντα.
Και μου 'χε λείψει να μιλάω με φίλες για 'σενα και να σου λέω τα μισά απ' τα πορίσματα. Όταν οι ελπίδες μου εκπορνεύονται, θέλω να τις πουλήσω όλες και να μείνω μόνη μου. Και φοβάμαι και τους αφελείς σου ετεροκαθορισμούς σου και την ανόητη ευπιστία μου.

Zούμε με τις αντιφάσεις μας.