Τρίτη 16 Ιουλίου 2013

H απόσταση από το δεξί μέχρι το αριστερό μου χέρι όταν προετοιμάζομαι για ανεπίδεκτες μαθήσεως αγκαλιές είναι σίγουρα απόσταση ασφαλείας. Θωρακίστηκα με κράνος, εξοπλισμό πρώτης τάξης, προφυλακτήρες κι είμαι έτοιμη για το δρόμο. Εσύ θα κάθεσαι πριν το αντίο, πάλι, παθητικά στην άκρη του κρεβατιού καπνίζοντας λες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνεις. Έχεις ένα γκρι στα μάτια και λίγο μαύρο στο βλέμμα. Το μπαλκόνι βρώμικο. Σκέφτομαι, αν κάνω πως πέφτω θα το προσέξεις;
Συλλέγω λέξεις και περιμένω να μεγαλώσεις λίγο για να στις δώσω. Έτσι απλώς θα στις δώσω, μπορεί και να στις πετάξω να μην έχω να τις πιπιλάω ποτέ ξανά, να μην έχω να τις στριφογυρνώ στο στόμα μου ποτέ πια. Δε σε μισώ, δε θα μπορούσε αυτό να γίνει, γιατί δε γίνεται να μισείς άδολα μάτια και καθαρές προθέσεις. Τα χέρια μου κατηγορώ που δεν άνοιγαν πιο πολύ από την απόσταση ασφαλείας. Θέλω μια μέρα να τη μετρήσουμε τη γαμημένη, να δω σε πόσα εκατοστά πληρώνεται η δειλία. Εφτά χιλιάδες φορές έχω κάνει απόπειρες προσπέλασης. Εσύ καμιά-δυο κι αυτές πρόχειρες. Δε θα 'θελα να είσαι αυτός κι αυτό σημαίνει πως η άτρωτη έκανε λάθος. Μου το συγχωρώ, όπως συγχωρώ όλες τις βραδιές που μου αρνήθηκαν το παραμύθι. Ξεβράζουν οι τηλεοράσεις και τα βίπερ ρομάντζα παραμύθια, θ αγοράσω μπόλικα, δε βαριέσαι!
Ζέστη σκουριασμένη, τα πόδια μου δε κουνιούνται, έκλεισα τα μάτια, έμεινα ακίνητη, σου φωνάζω, σ εκλιπαρώ, δεν το βλέπεις; Δεν κουνιέμαι! Βάζω μουσική στα ηχεία, καίω την κουίντα, σε κρατώ από το μπατζάκι, έχω ξεπεράσει τα όρια του αξιοπρεπούς και πάλι μένω εγκλωβισμένη σε κάτι ξέμπαρκα "κάποτε", σε κάτι ξεφτυσμένες υποσχέσεις και σε κάτι κρεμασμένα στραβά και βρώμικα "σ΄' αγαπάω", που 'μειναν δίπλα στις περγαμηνές, να μη νιώθουν μόνα τους και αποστατήσουν από την έκθεση του τοίχου.
Θα ΄θελα να κανονίσουμε να βγούμε για λίγο περπάτημα δίπλα στη λίμνη, τίποτα τρομερό για να σου επιστρέψω τις χιλιάδες λεπτομέρειές σου που σαν ακίδες έχουν μπει στο δέρμα μου και με πονάνε. Μια φορά κάθισα και τις έβγαλα μια-μια. Μπορεί κάποια να ξέφυγε, αλλά στ' αλήθεια δεν την κράτησα επίτηδες για να έχω κάτι από 'σενα.
Έχω μια θύμηση σου να μυρίζω. Θα στην επιστρέψω κι αυτήν όταν θεραπευτώ. Οι φίλοι λένε θα τα καταφέρω. Θα πάψω κάποτε ν' αναπνέω από 'σενα και τότε θα μαι δυνατή σαν τις ηρωίδες των βιβλίων σου.
Έχεις μια μικρή ελιά κάτω απ' το αριστερό στήθος. ΄'Ισως είναι και το μοναδικό πράγμα που δε θα ξεχάσω ποτέ πάνω σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου