κι ανεκμυστήρευτα "φεύγω"
ατέλειωτα...
Ακατάπαυστες και διαρκείς εναλλαγές
στο τώρα,στο μετά,στο θα.
Είμαι ΕΓΩ εδώ για ΣΕΝΑ
δε θέλω,δεν μπορώ,επιμένω
βαρετά κι ανούσια λόγια
μιας αστραφτερής παράστασης
πάλι ηθοποιός,αναγνωρισμένος
φτύνεις την άρνηση;;;
Μα τι λες;
Σώπα ξανά
και πάντα.
Μα τι λες;
Άρνηση όλη σου η ύπαρξη
κολυμπάς στην άρνηση
και δεν ξεχωρίζεις από το φόντο τώρα πια
ένα ατέλειωτο σκούρο μπλε
και λίγες κόκκινες κηλίδες
μια αστραφτερή παράσταση...
Ρίχνεις αλάτι στις πληγές
να πονάν περισσότερο
τα θύματα
ενός προσχεδιασμένου πολέμου
βάσει σχεδίου
όλη η ζωή,ένα καθορισμένο πρόγραμμα
εκεί,εδώ,πάνω,κάτω,τόσο
φύγε,αρνείσαι,δέχεσαι,επιμένεις
δε θέλω να πονάς
ψευτιές που σε πουλάνε για το τίποτα
και πόρνες ελπίδες που σε αγοράζουν
Μα τι λες;
Δεν ακούς το θόρυβο
έξω;
Κλείστηκες,οχυρώθηκες,θωρακίστηκες.
Δε βάζεις τόνους
Ατονία
Δε θυμάσαι να γράφεις σωστά τις λέξεις
Ανορθογραφία
Δε βαριέσαι να επαναλαμβάνεσαι
Ατροφία
Βλέπεις τα αρχικά;
Σου θυμίζουν κάτι;
Έμαθες να επιδεικνύεσαι
Αποτυχία
πληγώνεις,πληγώνεσαι,φεύγεις και ζητάς
και παρακαλάς
και παρακαλιέσαι
εκτίθεσαι.
Μα τι λες;
πες μου,μίλα μου,είμαι εδώ
δεν ξέρω να παίζω και φοβάμαι
μάθε μου τους όρους,σε ικετεύω
γελάς
το παιχνίδι είναι άνευ όρων
παραδίνομαι;
παραδίνεσαι.
Κοίτα πώς αλλάζει μια ολόκληρη κοσμοθεωρία
μ' ένα και μόνο παιχνίδι
αφήνω τα όπλα χάμω
στο πάτωμα με τη σκόνη και
την κούραση των σκιών
αλάτι στις πληγές
κι εσύ σε θέση θύτη
σε θέση που ποτέ δεν ήθελες.
Τι φταις κι εσύ;
Δεν ήξερες να παίζεις...
Μα τι λες;
Πρέπει να μάθουμε να αφουγκραζόμαστε την επερχόμενη ήττα
Δε θέλω σχέδια και πρόγραμμα
Μα,
πρέπει.
Επιμένεις
Φοβάσαι.
Τι φταις κι εσύ;
Πρέπει να μάθω επιτέλους να ξεχωρίζω το ψέμα από την αλήθεια.Μα,είναι πραγματικά δύσκολο να γίνει κάτι τέτοιο.Γιατί ακόμα κι όταν ζω την αλήθεια,με πονά πολύ και την καλύπτω με ψέματα για να μπορώ να την αντέξω.Δε θα τα καταφέρω ποτέ μου φαίνεται.Τελεσίδικες αποφάσεις...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου