Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

f.y.

Δεν αντέχω άλλο τόσην υποκρισία.
Κενοί άνθρωποι,αλήτικες συμπεριφορές κρυμμένες πίσω από γοητευτικά παραπετάσματα,άτομα που δε νοιάζονται για τίποτα παρά μόνο για το "θα,είμαστε,σίγουρα,ευτυχισμένοι,γιατί,έτσι,μας,είπαν".Αδιαφορούν για το τι νιώθεις,τι γράφεις,τι σκέφτεσαι.Χαμόγελο να βλέπουν κι ας είναι όλο μια ψευτιά.Τους αρκεί που είναι όλοι όμορφοι και θελκτικοί.Εσύ είσαι άσχημος,τι σκας;Σ' αφήνουν στην ησυχία σου.Πάψε.Θα βρεις εκείνους που θα σ' αγαπήσουν,για αυτό που είσαι.
Το ξέρω,αλήθεια λες.Είμαι σίγουρη πως όλα κάποτε θα βρουν το δρόμο τους.Κι εσύ θα τον βρεις.Γιατί σου αξίζει.Γιατί εσύ τους ανθρώπους δεν τους κλείνεις σε κουτιά.Τους ακούς,τους παρατηρείς,τους επεξεργάζεσαι.Κρίμα που δεν το καταλαβαίνουν.Να το αναγνωρίσουν,ούτε λόγος.Ξέρεις,είσαι όμορφος.Για εμένα ο πιο όμορφος.Πάψε,αλήθεια σου λέω.Εγώ δεν κοιτώ τους ανθρώπους έτσι,δεν τους μετρώ με γραμμάρια και εκατοστά,ούτε με υποκριτισμούς και χαζά γελάκια.Είμαι εδώ,είμαι αυτή,είμαι εγώ,είμαι δυνατή και θα παλεύω.Λυπάμαι που δεν πληρώ τις προδιαγραφές σας.Βιτρινάτες υποσχέσεις,ολόκληρη η ζωή σας.Μια ανύπαρκτη,ανούσια,άθλια ζωή.Παραίτηση και συμβιβασμός.Γιατί έτσι σας είπαν,γιατί έτσι πρέπει,έτσι μάθατε.Τα μάτια σας πονούν στο διαφορετικό.Πάψε.
-Μ' αρέσει ο τρόπος που μιλάς.
-Μα,δε μ' έχεις ποτέ σου δει,απάντησα.
-Ναι,έχεις δίκιο.
Διάλογος γεμάτος αλήθεια.Απορρίφθηκες κατευθείαν,γιατί δεν κάλυπτες τις απαιτούμενες λίστες.Κρίμα.Εγώ προσπάθησα.Κρίμα,πάψε,σταμάτα.Αλήθεια,τα ανθρωπάκια αγαπούν ποτέ τους;Τόσο πολύ τους ενοχλούν οι τερατώδεις μορφές;Τόσο πολύ έμαθαν να κινούνται στην προκαθορισμένη τροχιά;Τόσο ηλίθια πλάσματα;Ανθρωπάκια.Φτύσιμο και προσευχή.Γιατί έτσι έμαθαν.Τα μάτια τους πονούν.Υποκριτισμός.Ανασφάλεια μέχρι το μεδούλι.Άνθρωπακια ρε.Τι περιμένεις από δαύτα;Ανθρωπιά ή ειλικρίνεια;
Γελώ,ειρωνικά,όπως πάντα.Θέλω ανθρώπους.Για πρώτη φορά στη ζωή μου,θα βγω εκεί έξω και θα βρω ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.Όχι ημίμετρα και ιστορίες.Αλήθεια και ουσία.
Καληνύχτα ανθρωπάκια.Να περάσετε καλά στην παράστασή σας.Φτηνιάρικη,όπως οι ρόλοι σας και η ελεεινή σας υποκριτική.Καληνύχτα,αστραφτερά χαμόγελα και μαθηματικά μυαλά,σε καλούπια όλη η ύπαρξή σας.
Μα,αλήθεια,δεν πνίγεστε;;;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου