Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

Παραλογισμοί

Καιρός,καιρός ήταν
θα πουν
ναι μεγάλη ιστορία
θα σκεφτούν
φοβάμαι
θα πεις
θα κλαις
και θα φεύγεις
λεπτό το λεπτό
χρόνο το χρόνο
άγγιγμα το άγγιγμα
κάθε ανάσα σου
μια ευτυχία
μαγικές εκρήξεις μια αλλιώτικης
αλλοτινής
ξεχασμένης φυγής
πονάω
θα πεις
δε με νοιάζει
θα απαντήσουν.
Μια μέρα
μια μέρα
που ο καιρός
θα ναι πραγματικά κακός
και τα σύννεφα σα ψεύτικα
και οι γύρω ακόμα πιο μακρινοί
θα κάνω ένα ταξίδι
δε θα φύγω μακριά,
έννοια σου
μόνο θα κρυφτώ πίσω από κει
που λένε
ότι ζουν σκιές
και θα ερωτευτώ μια
καιρός ήταν
καιρός ήταν
θα πουν αγανακτισμένοι
και θα γράψεις το όνομά σου
να μείνει θωρακισμένο
κιμωλία σε χρώμα κόκκινο
νσ θυμίζει τι έλεγες.
Μια μέρα που ο καιρός θα είναι ξένος κι αυτός
θα βγω και θα φωνάξω ότι δεν μπορώ άλλο τα δεσμά σας
Και τότε κανείς δε θα πει
καιρός ήταν
παρά μόνο θα μείνουν σιωπηλοί
στο αναποφευκτο μεθύσι μιας απόδρασης
και θα στάζουν τα μάτια τους αίμα και ιδρώτα
και τα χείλια τους στεγνά
και τότε δε θα μπορούν πια να πουν τίποτα
κι ούτε νερό θα υπάρξει πουθενά
θα κολλάει το στόμα τους
το μυαλό τους από χρόνια κολλημένο
καιρός ήταν,καιρός ήταν
θα πεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου