Ν.

Κάποια από τα ταξίδια σου
και λίγα από τα βλέμματα σου
θα ΄ρθω το βράδυ να τα κλέψω
μαζί με την απεραντότητα εκείνη της σιωπής σου
της σιωπής σου όταν μετράς τα ηλίθια φεγγάρια
ή όταν στιφογυρνάς τις αλήθειες πάνω στο τραπέζι.
Τεμαχίζεις κάθε ίχνος της ύπαρξής μου.
Με διαλύεις.Απλά και μόνο επειδή υπάρχεις
κι αγνοείς κάθε μου απόπειρα
κάθε μου αναστεναγμό και κάθε μου θέλω.
Να,θέλω για παράδειγμα να σε συναντήσω.
Πιο πολύ τώρα.
Πιο πολύ από κάθε φορά.
Πιο πολύ κι από τότε που με κοίταξες σχεδόν απαξιωτικά.
Κι εγώ δεν είπα λέξη,η δειλή.
Δεν πειράζει,δεν είναι τα ερωτόλογα για 'μας.
Βαριόμαστε εύκολα τα σημάδια.
Ξαπλώνεις και κοιμάσαι,και δεν έχεις ιδέα
τι νιώθω εγώ για ΄σενα.
Κι ούτε που θα μάθεις και ποτέ.
Γιατί μετά,θα πάρεις την αλήθεια και θα την τεμαχίσεις
ελαφρά τη καρδία.
Τι θέλω και μπλέκω καρδιές;
Τι θέλω και ατενίζω ορίζοντες
που μικραίνουν τα μάτια μου;
Ναι,θυμάσαι το χρώμα των ματιών μου.Εύκολο ήταν,δεν ενθουσιάζομαι.
Κι αυτές κάποιες απειροελάχιστες ενδείξεις της απατηλότητας.
Ενός έρωτα.Δύσκολη λέξη,
δύσκολη διαχείριση.
Χάσιμο χρόνου.
Σπάς κλεψύδρες.
Κλείνεις τους Φλόυντ που ώρες τώρα ακούς.
Τime,απ' τ' αγαπημένα σου,έτσι;
Μην απαντάς,ξέρω.
Στ' ορκίζομαι,θα ρθω να κλέψω λίγα από τα τραγούδια σου.Ένα βράδυ που θα 'σαι όπως πάντα ανυποψίαστος.
Θυμισέ μου να σου πω και ό,τι σκέφτομαι.
Θα το ψιθυρίζω,μην τρομάζεις.
Να προσέχεις.

@Τhe photograph is copyrighted by the photographer.