Μισό.

Καιρό τώρα,δεν μπορώ να αποφασίσω αν σε κάθε τσιγάρο που κάνω χάνονται ή κερδίζονται 5 λεπτά από τη ζωή μου.Οι πολλοί συντείνουν στην πρώτη εκδοχή,μα δε με αφορά στο ελάχιστο.Εγώ στη δεύτερη θα ποντάρω,έτσι για να νομίζω πως κοντράρομαι με το απόλυτο.Έτσι όπως παρακολουθώ τα δαχτυλίδια του καπνού,ξανά χιλιάδες εκρήξεις σιωπής αστράφτουν και γεμίζουν στάχτες το δωμάτιο.Πρέπει να αγοράσω χαρτόνια για να ντύσω τους τοίχους,ναι.Είναι πολύ άδειοι και 'γω θέλω γεμάτα πράγματα.Όχι ημίμετρα,τόσες φορές στο χω πει.Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ πιο ουσιώδες να είσαι λυπημένος από το να είσαι μισοχαρούμενος.Εκτός κι αν έχεις κάποιον να μοιραστείτε τα μισά ΣαΣ.
Ταξιδεύω για λίγο και διαγράφω πορεία στα 27 τετραγωνικά του σαλονιού.Περισσεύουν λίγα εκατοστά να γεμίζουν τις μοναξιές.Είμαι παιδί ακόμα,δεν κάνει.Θέλω τόσα πολλά να πω,να κάνω άλλα τόσα,μα συσωρρεύω λόγια και στιγμές σε μπαούλα συνειδήσεως.Σε μισώ έτσι που ξεθάβεις τις αλήθειες μου.Είναι πιο χλευαστικό και από το ξεγύμνωμα.
Τηλέφωνο νεκρό ώρες τώρα.Αφού πέθανε ο εγωισμός,ας πεθάνουν όλα ένα-ένα,δεν υπάρχει λόγος πια.Τι ασυναρτησίες γράφω πάλι!Βαρέθηκα να έχω πονοκέφαλο και να μην είσαι εδώ.Βαρέθηκα την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι(Κουντερα ΖΕΙΣ)και τις απολυτότητες των άλλων.Θα 'θελα να σχεδιάσω,μα η έμπνευση εξανεμίζεται και μ αφήνει ακόμα πιο εκτεθειμένη και μόνη.Έχω σχολή στις 8 και το τελεσίγραφο έχει σταλεί προ πολλού.Κανείς δε νοιάζεται.
Ας κοιμηθώ.Τι αστείες πεζότητες!
Βλακεία ο τίτλος.ΜισΩ έπρεπε να γράφει.Με Ω.Σαν το γάντζο που μ έχει αγκυλώσει και δεν μπορώ πια να ξεφύγω.