Γράμματα,

Πάλι σε σενα γράφω
δε θέλω μάτια μου να απογοητευτείς με τη φιγούρα του κόσμου
είναι πλέον αποκρουστική-τόσες φορές στο είπα.
Δε σου είπα.Αγόρασα ένα παλτό μισοτιμής,θάυμα.
Και λίγα από εκείνα τα φοβερά που πωλούνται και αγοράζονται.
Μάγια τα λέν' οι άνθρωποι,μα εγώ τα λέω αγάπη.
Θα κάνω κότσο τα μαλλιά μου και θα έρθω.
Μη με περιμένεις,ψέματα λέω.
Σε γεμίζω ένα σωρό ψέματα
μα ακούγονται τόσο όμορφα τα λόγια στα αυτιά μας.
Γιατί είσαι σκοτεινιασμένος;
Δε σ αγαπάν;
Κρύψου στα ζεστά,πιες κρασί από τότε.
Λευκό,με κάποιες μαύρες κηλίδες που σχηματίζονται όταν κοιτάς το δρόμο.
Γιατί δε μιλάς τώρα;
Όλη την ώρα κλαις και με τρομάζεις.
Εγώ δε θέλω πια συννεφιές.
Ξάστερους ουρανούς και παντομίμα.
Να βλέπω τα μάτια σου και να χτίζω πελώρια φαντάσματα.
Θέλω να είμαστε 2 τελευταία άστρα στον ουρανό.
Μη σ ακουστεί τετριμμένο και χαζό,μα κάθε φορά που κοιτάω τον ουρανό
νιώθω πως τον μοιραζόμαστε.
Και μου αρκεί.
Μη,μη μου συννεφιάζεις.