Απόπειρες.

Όταν θα μάθεις την πραγματική αλήθεια
κι όταν θ αγγίξεις με τα χέρια και τα τσίνορά σου όλη την υφή των πραγμάτων
τότε-μόνο τότε θα καταλάβεις τι νιώθω
και πόσο πολύ πνίγω τους σφυγμούς μου,
για να μην ακουστούν ούτε από εσένα
ούτε από τους γύρω.
Θα είμαι όσο το δυνατόν πιο προσεχτική.
Δε θα μιλήσω,θα λέω μόνο τα συνηθισμένα
δε θα σε κοιτάξω στα μάτια
γιατί τότε δε θα ξαναθές να δεις.
Έτσι κι αλλιώς από καιρό τώρα δε θες να ακούσεις.
Κουφάθηκες ή σε πονάει τόσο πολύ η κραυγή των σιωπών μου;
Κάθε φορά που θέλω να σου μιλήσω
δαγκώνω τα χείλια μου.
Ναι,γι αυτό η μπλούζα μου είναι πάντα κόκκινη.
50 κόκκινες κηλίδες το λεπτό.
Τις μετρώ,μπας και ξεχάσω.
Δε θέλω να.
Όχι,δε θέλω να νομίσεις ότι σε κατηγορώ
ή ότι φεύγω χωρίς ένα γεια.
Ντρέπομαι όμως και τρομάζω κάπου κάπου.
Θα τρομάξεις κι εσύ.
Πιο πολύ.
Θα σου αγοράσω μια γωνιά και θα σ αφήσω εκεί.
Σαν αγαπημένο παραπεταμένο παιχνίδι.
Φοβάσαι;
Ποτέ ξανά.
Μη φοβάσαι,δε θα στο πω ποτέ.