Θεσ.

Θέλω να κάνω ένα κολάζ στον τοίχο,που να μαρτυρά το κολάζ των σκέψεών μου.Σα σε κινηματογράφο,όλη η ζωή μου,σα σε κινηματογράφο.Να ακούω τα "σώπα" και τα "αρνούμαι".

Πώς σε λένε με ρώτησες κι εγώ δε θυμάμαι πια,αν ψέλισσα το όνομά μου ή αν δεν απάντησα καν.Με φόβιζες έτσι σίγουρος που ήσουν.Αναρωτιέμαι αν ποτέ βρω τη δύναμη να πιστέψω.Τα αποτελέσματα,οι ενδείξεις,κάθε σημάδι στο λαιμό σου,μαρτυρά αισιόδοξα αποτελέσματα.Θέλω να βρεθείς σ' έναν κόσμο γεμάτο χρώματα.Εγώ όταν τα καταφέρνω,τον επισκέπτομαι.Μα εσύ μη με πιστέψεις.Ποτέ άλλωστε δεν ήθελες να πιστεύεις τους ονειροπαρμένους.

Όμορφα που μυρίζει η ηττοπάθεια.Σαγηνευτική είναι.Σε κλείνει σε καβούκια ασφάλειας και δε σ αφήνει να κινηθείς,ποτέ,ούτε κατά διάνοια.

Κοιτώ γύρω μου και όλα φωνάζουν.Τα πάντα με κοιτάζουν συννεφιασμένα.

Πιστεύω πως μπορώ να κινηθώ στους γαλαξίες της φωνής μου.Μια μέρα,θυμίσου το,στο υπόσχομαι,θα τα καταφέρω.

Αν λίγο το σκεφτείς,τα γεγονότα είναι υπέρ μας.