Ακόμη.

"Oύτε ένα αστέρι δεν ξεστράτισε ποτέ [...] ωραίε μου εαυτέ".

Πάει ένας χρόνος από τότε. Και στ' αλήθεια, φοβάμαι πως πια θα μείνω με τον εαυτό μου, τον άσχημο, τον ωραίο, τον αδίστακτο, δεν ξέρω κι εγώ με ποιον. Αλλά μάλλον θα γδυθώ από κάθε ρομαντισμό και κάθε προσμονή πια και δε θα περιμένω κανέναν. Ούτε κι εσένα με τα μελαγχολικά σου μάτια.
Μόνο το τηλεφώνημα που μου υποσχέθηκες. Μόνο σήμερα.
Για να αποστρατίσω από τις λίστες μου.
Και από τα τόσα ψέματα.