Α.

[...] Όχι,δεν έχει ερωτευτεί.Ούτε συγκεκριμένο πρόσωπο έχει στο μυαλό της,που την εμπνέει και την κάνει να ελπίζει.Απλά ψάχνει μικρές,απειροελάχιστες ενδείξεις που θα τη βοηθήσουν να στηρίζεται κάπου για να συνεχίσει να πλάθει όνειρα.Πολύ χρησιμοποιεί τη λέξη όνειρο,το ξέρει.Δεν μπορεί να κάνει όμως κι αλλιώς.Είναι πάνω και πέρα από τις δυνάμεις της.Είναι αδύναμη κι ανασφαλής,το ξέρει κι αυτό.

Ξέρει όμως καλύτερα από κάθε άλλο να φοβάται τα χαμόγελα και τις υποσχέσεις.Φοβάται ακόμα και την ανάγκη για φυγή που σιγοσφυρίζει κι ώρες-ώρες γιγαντώνεται και γίνεται απειλητική και την γοητεύει συνάμα.

Ζηλεύει τώρα τελευταία τόσο πολύ.Όχι,όχι την απαράμιλλη ομορφιά ή τη σαπισμένη ματαιοδοξία.Αυτά κάπως τα έχει λαξεύσει μέσα της.Ζηλεύει τη σιγουριά των ανθρώπων.Και τα όσα βιώνουν.

Αληθινά,αισθάνεται πως παρόλο που η ψυχή της καίγεται να ζήσει και να δραπετεύσει και να γευτεί και,και,και,και...,κάτι την τραβά πίσω.Κάτι,απροσδιόριστο.Φοβάται το άγνωστο.Το αποζητά,ωστόσο.

Θα το ομολογήσει.Μόνο εδώ,μόνο σ' αυτές τις σκόρπιες αράδες.Άλλωστε γι' αυτό,δεν έκανε γνωστή την ύπαρξη αυτού εδώ του τετραδίου.Δε θέλει παραβάτες στη σκέψη της.Τον εαυτό της προσπαθεί να καταλάβει.Σήμερα για παράδειγμα,κατάλαβε πως θέλει αλήθεια.

http://www.youtube.com/watch?v=PuNPoJIllXI