Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

The wall.


Φοβήθηκε σήμερα πολύ.
Θυμήθηκε πράγματα πολλά,από τότε,που έξυσαν τις πληγές της και την καταρράκωσαν.Για μια ακόμα φορά.
Προσπάθησε να πνίξει τη δυστυχία της,μιλώντας σε κάποιον.Έχει ανάγκη από επικοινωνία.Από αγάπη.Ίσως κι από αναγνώριση.Θέλει ανθρώπους γύρω της.Ανθρώπους να της απλώνουν το χέρι και να το κρατούν και να μην το αφήνουν.Σα να αγγιστρώνεται πάνω τους.Δε θέλει να φύγουν,όπως τόσοι και τόσοι.Φοβάται,όμως κάπως να δώσει.Δεν ξέρει τη δύναμή της.Είναι και λίγο περίεργες οι αντιδράσεις της.Δε φεύγει.Προσπαθεί να δέσει όλα τα νήματα της ζωής της για να βρει μια άκρη,επιτέλους.


Aγαπημένο τραγούδι,το The Wall,μάλλον γιατί ταιριάζει με τους τοίχους που υψώνει κάθε τόσο γύρω της.Να μην τη βλέπουν και να μην την αγγίζουν πολύ. Αντιφατική,όσο δεν παίρνει.Γοητευτική αντίφαση.Μυστήριο.


Μυρίζει παρελθόν.Και ουρλιάζει συχνά.


Τα ρούχα και τα σεντόνια της,ανάγκη για ζωή και φυγή.
Αλλάζει όμως τους γύρω της,γιατί είναι γεμάτη ζωή και όνειρα κι αγάπη.Κι αυτό δεν το καταλαβαίνει...

http://www.youtube.com/watch?v=tkJNyQfAprY

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου