Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Mπορώ;Μπορώ...


Μιλώ στο «εσύ»
Κι είναι τεράστιο και δυνατό τούτο το «εσύ»
Αδιαφορώ.
Πάψε λοιπόν εσύ, να αγοράζεις όμορφα ψέματα
Πάψε να με κοιτάς με τα μάτια σου
Κοίτα την ουσία μου, δεν είναι δύσκολο
Άκου με την καρδιά σου
Ανακάτεψε λίγο τα χρώματα
Όχι μόνο την τράπουλα
Παίξε με τις λέξεις
Μάντεψε τις μουσικές
Αγνόησε τις επιταγές
Της μόδας και των άλλων
Άκου μόνο την προπαγάνδα των δικών σου παλμών
Κι ονειρέψου, όσο κι όποτε μπορείς
Σβήσε το χτες
Πάρε μελάνι κι άρχισε να γράφεις
Θα δεις αποκαλύψεις κι αλήθειες
Μερικές, ναι, θα είναι τρομακτικές, δε στο αρνούμαι
Άλλες όμως θα είναι τόσο όμορφες
Όμορφες με τα δικά σου κριτήρια
Αυτά που ούτε σε καλούπια μπαίνουν
Ούτε σε στενά πλαίσια
Τα στεγανά δεν είναι για εσένα
Το ξέρω
Θα κουραστείς
Το ξέρω κι αυτό
Έχεις όμως το δικαίωμα
Να χτίσεις δικό σου κόσμο
Και να μαγευτείς από τη δημιουργία
Μάθε ν’ αγαπάς κι όχι να φοβάσαι
Προσπάθησε έστω…
Εσύ…
...............
Eγώ...
Μπορώ να φτάσω τη βουνοκορφή και να κολυμπήσω στον Ειρηνικό. Μπορώ να φτύσω στο πρόσωπο τη ρουτίνα και να την απαρνηθώ.
Μπορώ ακόμα να κάνω ταξίδια και να μαζέψω λουλούδια και νότες. Μπορώ να αγαπήσω και να αγαπηθώ, όσο ποτέ κανείς δεν αγαπήθηκε, ούτε θα αγαπηθεί. Μπορώ να πετάξω πάνω από τις στέγες των σπιτιών. Μπορώ να πλέξω τα μαλλιά μου με αστέρια κι αλήθειες. Μπορώ να απολαύσω μια ποδηλατάδα υπό το σεληνόφως. Μπορώ, γιατί είμαι εγώ, γιατί θέλω, γιατί δε φοβάμαι τίποτα. Μόνο ελπίζω… Ονειρεύομαι γιατί μπορώ. Και μπορώ, γιατί ονειρεύομαι. Γελώ δυνατά για να ξορκίσω τους δαίμονες. Ζω, γιατί μπορώ να πεθάνω.


«Ε, κακομοίρη άνθρωπε»,είπε δυνατά. «Μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάμεις θάματα κι εσύ να βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και την απιστία. Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις, το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα ‘ναι πολύ αργά».
Νίκος Καζαντζάκης




«Αν θέλεις να εστιάσεις στα σκατά ζεις και σ΄ έναν αντίστοιχο κόσμο. Αν θέλεις να εστιάσεις σε καινούρια πράγματα, τότε βγαίνεις έξω και τα ανακαλύπτεις. Αυτό αποτελεί σχεδόν υποχρέωση για τον καθένα. Να προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό του μέσα από το ενδιαφέρον του, που μπορεί να βρίσκεται και δίπλα του…»
Παύλος Παυλίδης




«Ό,τι δε συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά…»
Νίκος Καζαντζάκης
Αλήθεια,μπορώ άραγε;;;

2 σχόλια:

  1. απίστευτα δυνατός λόγος που μιλάει ξεκάθαρα στο μυαλό και στην καρδιά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ πολύ(έστω και καθυστερημένα)!

    Περίεργο που ανακάλυψε κάποιος το blog.

    =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή